измождённый
selten #15247
AdjektivAdverb измождено́
- 1.
erschöpft, entkräftet
Beispiele
Я изможден.
Ich bin erschöpft.
Том сказа́л, что он совершенно измождён.
Tom sagte, er sei völlig erschöpft.
Измождённый Том плю́хнулся в кре́сло.
Der erschöpfte Tom ließ sich in einen Sessel fallen.
Deklination
| измождённ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый измождённый | -ая измождённая | -ое измождённое | -ые измождённые |
| Gen.Genitive | -ого измождённого | -ой измождённой | -ого измождённого | -ых измождённых |
| Dat.Dative | -ому измождённому | -ой измождённой | -ому измождённому | -ым измождённым |
| Acc.Accusative | -ый -ого измождённый измождённого | -ую измождённую | -ое измождённое | -ые -ых измождённые измождённых |
| Inst.Instrumental | -ым измождённым | -ой -ою измождённой измождённою | -ым измождённым | -ыми измождёнными |
| Prep.Prepositional | -ом измождённом | -ой измождённой | -ом измождённом | -ых измождённых |
Steigerungsformen
-Kurzformen
| m | измождён |
|---|---|
| f | измождена́ |
| n | измождено́ |
| pl | измождены́ |
Wortfamilieизможде́ниеPRO
- изможде́ниеErschöpfung
- измождённыйerschöpft



















