зачу́явший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von зачу́ять
- 1.
der geahnt hat, der gewittert hat, der etwas gespürt hat
Собака, зачуявшая добычу, помчалась в лес.
Der Hund, der Beute gewittert hatte, rannte in den Wald.
Beispiele
Deklination
| зачу́явш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий зачу́явший | -ая зачу́явшая | -ее зачу́явшее | -ие зачу́явшие |
| Gen.Genitive | -его зачу́явшего | -ей зачу́явшей | -его зачу́явшего | -их зачу́явших |
| Dat.Dative | -ему зачу́явшему | -ей зачу́явшей | -ему зачу́явшему | -им зачу́явшим |
| Acc.Accusative | -его -ий зачу́явшего зачу́явший | -ую зачу́явшую | -ее зачу́явшее | -их -ие зачу́явших зачу́явшие |
| Inst.Instrumental | -им зачу́явшим | -ей -ею зачу́явшей зачу́явшею | -им зачу́явшим | -ими зачу́явшими |
| Prep.Prepositional | -ем зачу́явшем | -ей зачу́явшей | -ем зачу́явшем | -их зачу́явших |



















