зацепля́ться
- 1.
hängen bleiben, sich verhaken
Куртка зацепилась за гвоздь. - The jacket got caught on a nail. - 2.
sich festklammern an
Он зацепился за последнюю надежду. - He clung to the last hope. - 3.
Streit anfangen, anpöbeln
Он постоянно зацепляется к прохожим. - He is always picking fights with passers-by.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | зацепля́юсь | бу́ду зацепля́ться |
| ты | зацепля́ешься | бу́дешь зацепля́ться |
| он/она́/оно́ | зацепля́ется | бу́дет зацепля́ться |
| мы | зацепля́емся | бу́дем зацепля́ться |
| вы | зацепля́етесь | бу́дете зацепля́ться |
| они́ | зацепля́ются | бу́дут зацепля́ться |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | зацепля́йся |
| вы | зацепля́йтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | зацепля́лся |
| weiblich | зацепля́лась |
| sächlich | зацепля́лось |
| plural | зацепля́лись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | зацепля́ющийся | etwas machend |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | зацепля́вшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | зацепля́ясь | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | зацепля́вшись | beim machen (Vergangenheit) |
























