дикту́емый
Partizip Passiv Präsens von диктова́ть
- 1.
diktiert, vorgeschrieben, bestimmt
Это решение дикту́ется необходимостью.
Diese Entscheidung ist durch Notwendigkeit diktiert.
Beispiele
Правила, диктуемые начальством, всем не нравились.
Niemand mochte die von der Leitung vorgeschriebenen Regeln.
Условия, диктуемые обстоятельствами, нельзя игнорировать.
Die von den Umständen bestimmten Bedingungen dürfen nicht ignoriert werden.
Deklination
| дикту́ем- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый дикту́емый | -ая дикту́емая | -ое дикту́емое | -ые дикту́емые |
| Gen.Genitive | -ого дикту́емого | -ой дикту́емой | -ого дикту́емого | -ых дикту́емых |
| Dat.Dative | -ому дикту́емому | -ой дикту́емой | -ому дикту́емому | -ым дикту́емым |
| Acc.Accusative | -ого -ый дикту́емого дикту́емый | -ую дикту́емую | -ое дикту́емое | -ых -ые дикту́емых дикту́емые |
| Inst.Instrumental | -ым дикту́емым | -ой -ою дикту́емой дикту́емою | -ым дикту́емым | -ыми дикту́емыми |
| Prep.Prepositional | -ом дикту́емом | -ой дикту́емой | -ом дикту́емом | -ых дикту́емых |
Kurzformen
| m | диктуем |
|---|---|
| f | диктуема |
| n | диктуемо |
| pl | диктуемы |
Wortfamilieди́кцияPRO
- ди́кцияDiktion
- дикто́вкаDiktat
- диктова́тьdiktieren
- продиктова́тьdiktieren
GesperrtWortfamilien freischalten



















