восскорбе́ть
- 1.
sehr traurig werden
Он восскорбел о потере друга. - He became deeply saddened by the loss of his friend. - 2.
tief betrübt sein
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | воскорблю́ |
| ты | - | воскорби́шь |
| он/она́/оно́ | - | воскорби́т |
| мы | - | воскорби́м |
| вы | - | воскорби́те |
| они́ | - | воскорбя́т |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | воскорби́ |
| вы | воскорби́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | воскорбе́л |
| weiblich | воскорбе́ла |
| sächlich | воскорбе́ло |
| plural | воскорбе́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | воскорбе́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | воскорбе́в | beim machen (Vergangenheit) |
























