устака́ниться
- 1.
sich beruhigen; sich einpendeln
После долгого спора всё наконец устаканилось. - After a long argument, everything finally settled down. - 2.
sich regeln; in Ordnung kommen
Со временем работа устаканится. - In time, the work will sort itself out.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | устака́нюсь |
| ты | - | устака́нишься |
| он/она́/оно́ | - | устака́нится |
| мы | - | устака́нимся |
| вы | - | устака́нитесь |
| они́ | - | устака́нятся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | устака́нься |
| вы | устака́ньтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | устака́нился |
| weiblich | устака́нилась |
| sächlich | устака́нилось |
| plural | устака́нились |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | устака́нившийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | устака́нившись | beim machen (Vergangenheit) |
























