уничижавший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von уничижа́ть
- 1.
erniedrigend, herabwürdigend, demütigend
Его уничижавший тон заставил её почувствовать себя ничтожной.
Sein erniedrigender Ton ließ sie sich unbedeutend fühlen.
Beispiele
Учитель, уничижавший ученика, вызвал недовольство родителей.
Der Lehrer, der den Schüler herabwürdigte, zog den Unmut der Eltern auf sich.
Начальник, уничижавший подчинённых, потерял их уважение.
Der Chef, der seine Untergebenen herabwürdigte, verlor ihren Respekt.
Deklination
| уничижавш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий уничижавший | -ая уничижавшая | -ее уничижавшее | -ие уничижавшие |
| Gen.Genitive | -его уничижавшего | -ей уничижавшей | -его уничижавшего | -их уничижавших |
| Dat.Dative | -ему уничижавшему | -ей уничижавшей | -ему уничижавшему | -им уничижавшим |
| Acc.Accusative | -его -ий уничижавшего уничижавший | -ую уничижавшую | -ее уничижавшее | -их -ие уничижавших уничижавшие |
| Inst.Instrumental | -им уничижавшим | -ей -ею уничижавшей уничижавшею | -им уничижавшим | -ими уничижавшими |
| Prep.Prepositional | -ем уничижавшем | -ей уничижавшей | -ем уничижавшем | -их уничижавших |
Kurzformen
-Wortfamilieуничижа́тьPRO
- уничижа́тьerniedrigen
- уничижи́тьerniedrigen



















