сверша́тьсверши́ть
- 1.
vollziehen, ausführen, vollbringen, erfüllen(сверша́ть)
Он свершает свою миссию.
Er erfüllt seine Mission.
- 2.
vollbringen, vollenden(сверши́ть)
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | сверша́л | сверши́л |
| weiblich | сверша́ла | сверши́ла |
| sächlich | сверша́ло | сверши́ло |
| plural | сверша́ли | сверши́ли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | сверша́ю |
| ты | сверша́ешь |
| он/она́/оно́ | сверша́ет |
| мы | сверша́ем |
| вы | сверша́ете |
| они́ | сверша́ют |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду сверша́ть | свершу́ |
| ты | бу́дешь сверша́ть | сверши́шь |
| он/она́/оно́ | бу́дет сверша́ть | сверши́т |
| мы | бу́дем сверша́ть | сверши́м |
| вы | бу́дете сверша́ть | сверши́те |
| они́ | бу́дут сверша́ть | сверша́т |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | сверша́й! | сверши́! |
| вы | сверша́йте! | сверши́те! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | сверша́ющий | vollziehend, ausführend, verwirklichend, durchführend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | сверша́вший | сверши́вший | ausführend, vollziehend |
| Passiv Präsens | свершаемый | vollzogen werdend, durchgeführt werdend, ausgeführt werdend | |
| Passiv Vergangenheit | свершённый | ||
| Adverbial Präsens | сверша́я | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | свершав свершавши | сверши́в свершивши | beim machen (Vergangenheit) |
Andere Quellen (auto generiert)
сверша́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
сверши́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















