отчужде́ние
Nomensächlichunbelebtunzählbarsehr selten genutzt (#12004)
- 1.
Entfremdung
Deklination
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | отчужде́ние | отчужде́ния |
| gen.genitive | отчужде́ния | отчужде́ний |
| dat.dative | отчужде́нию | отчужде́ниям |
| acc.accusative | отчужде́ние | отчужде́ния |
| inst.instrumental | отчужде́нием | отчужде́ниями |
| prep.prepositional | отчужде́нии | отчужде́ниях |
Wortfamilieотчужде́ниеPRO
- отчужде́ниеEntfremdung
- отчужда́тьсяsich entfremden; veräußert werden



















