оси́ять
- 1.
beleuchten, bescheinen
Солнце осияло вершины гор.
The sun shone upon the mountain peaks.
- 2.
erhellen, mit Glanz schmücken
Улыбка осияла её лицо.
A smile lit up her face.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | оси́яю |
| ты | - | оси́яешь |
| он/она́/оно́ | - | оси́яет |
| мы | - | оси́яем |
| вы | - | оси́яете |
| они́ | - | оси́яют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | оси́яй |
| вы | оси́яйте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | оси́ял |
| weiblich | оси́яла |
| sächlich | оси́яло |
| plural | оси́яли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | оси́явший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | оси́янный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | оси́яв | beim machen (Vergangenheit) |



















