объяви́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von объяви́ть
- 1.
der/die/das bekannt gab, der/die/das erklärt hat
Человек, объявивший о начале мероприятия, теперь стоит на трибуне.
Die Person, die den Beginn der Veranstaltung bekannt gab, steht jetzt auf der Tribüne.
Beispiele
Ведущий, объявивший результаты, вызвал бурю эмоций.
Der Moderator, der die Ergebnisse bekannt gegeben hatte, löste eine Welle der Emotionen aus.
Deklination
| объяви́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий объяви́вший | -ая объяви́вшая | -ее объяви́вшее | -ие объяви́вшие |
| Gen.Genitiv | -его объяви́вшего | -ей объяви́вшей | -его объяви́вшего | -их объяви́вших |
| Dat.Dativ | -ему объяви́вшему | -ей объяви́вшей | -ему объяви́вшему | -им объяви́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий объяви́вшего объяви́вший | -ую объяви́вшую | -ее объяви́вшее | -их -ие объяви́вших объяви́вшие |
| Inst.Instrumental | -им объяви́вшим | -ей -ею объяви́вшей объяви́вшею | -им объяви́вшим | -ими объяви́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем объяви́вшем | -ей объяви́вшей | -ем объяви́вшем | -их объяви́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieизъяви́тьPRO
- изъяви́тьäußern
- объяви́тьbekanntgeben; verkünden
- объяви́тельAnsager; Inserent
- объяви́тьсяauftauchen; bekannt gegeben werden; sich erklären (zu)
- предъяви́тьvorweisen; erheben
GesperrtWortfamilien freischalten



















