обороня́ть
- 1.
verteidigen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | обороня́ю | бу́ду обороня́ть |
| ты | обороня́ешь | бу́дешь обороня́ть |
| он/она́/оно́ | обороня́ет | бу́дет обороня́ть |
| мы | обороня́ем | бу́дем обороня́ть |
| вы | обороня́ете | бу́дете обороня́ть |
| они́ | обороня́ют | бу́дут обороня́ть |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | обороня́й |
| вы | обороня́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | обороня́л |
| weiblich | обороня́ла |
| sächlich | обороня́ло |
| plural | обороня́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | verteidigend, schützend, abwehrend | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | verteidigend, der/die/das verteidigte | |
| Passiv Präsens | verteidigt, geschützt | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | обороня́я | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | обороня́в оборонявши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilie
- роня́тьfallen lassen
- обороня́тьverteidigen
- обороня́тьсяsich verteidigen
обороня́ть GruppePRO
(Abgeleitet von роня́ть.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| обороня́ть | обо- | verteidigen |
| обороня́ться | обо- | sich verteidigen |
GesperrtVerbgruppen freischalten
























