норовя́щий
Partizip Aktiv Präsens von норови́ть
- 1.
dazu neigend, bestrebt, darauf aus
Beispiel:Ребёнок поймал норовящую выскочить из рук лягушку.
Das Kind fing den Frosch, der versuchte, aus seinen Händen zu springen.
- 2.
eigensinnig, bockig, widerborstig
Beispiel:Норовящая лошадь сбросила наездника.
Das eigensinnige Pferd warf seinen Reiter ab.
Deklination
| норовя́щ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий норовя́щий | -ая норовя́щая | -ее норовя́щее | -ие норовя́щие |
| Gen.Genitiv | -его норовя́щего | -ей норовя́щей | -его норовя́щего | -их норовя́щих |
| Dat.Dativ | -ему норовя́щему | -ей норовя́щей | -ему норовя́щему | -им норовя́щим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий норовя́щего норовя́щий | -ую норовя́щую | -ее норовя́щее | -их -ие норовя́щих норовя́щие |
| Inst.Instrumental | -им норовя́щим | -ей -ею норовя́щей норовя́щею | -им норовя́щим | -ими норовя́щими |
| Präp.Präpositiv | -ем норовя́щем | -ей норовя́щей | -ем норовя́щем | -их норовя́щих |























