наска́киватьнаскака́ть
Unvollendet наска́кивать (anhaltend oder wiederholt)
Vollendet наскака́ть (abgeschlossen oder einmalig)
Sehr selten genutztes Wort (Top 30,000)
- 1.
anrennen, anstoßen(наска́кивать)
- 2.
galoppieren (eine Strecke), eine Strecke im Galopp zurücklegen, springen (eine Strecke)(наскака́ть)
Beispiel:Он наскака́л много километров на своём коне.
Er galoppierte viele Kilometer auf seinem Pferd.
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | наска́кивал | наскака́л |
| weiblich | наска́кивала | наскака́ла |
| sächlich | наска́кивало | наскака́ло |
| plural | наска́кивали | наскака́ли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | наска́киваю |
| ты | наска́киваешь |
| он/она́/оно́ | наска́кивает |
| мы | наска́киваем |
| вы | наска́киваете |
| они́ | наска́кивают |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду наска́кивать | наскачу́ |
| ты | бу́дешь наска́кивать | наска́чешь |
| он/она́/оно́ | бу́дет наска́кивать | наска́чет |
| мы | бу́дем наска́кивать | наска́чем |
| вы | бу́дете наска́кивать | наска́чете |
| они́ | бу́дут наска́кивать | наска́чут |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | наска́кивай! | наскачи́! |
| вы | наска́кивайте! | наска́чем! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | наска́кивающий | aufspringend, aufprallend, angreifend, anstürmend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | наска́кивавший | der aufsprang, der anrannte, der gegen etwas stieß, der angriff | |
| Passiv Präsens | |||
| Passiv Vergangenheit | |||
| Adverbial Präsens | наска́кивая | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | наскакивав наскакивавши | beim machen (Vergangenheit) |
Andere Quellen (auto generiert)
наска́кивать:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
наскака́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















