нава́ливать
- 1.
aufhäufen, auftürmen, aufstapeln
Он нава́ливал кучу камне́й у забо́ра.
Er häufte einen Haufen Steine am Zaun auf.
Oft mit dem Sinn, viel auf einmal aufzuschichten.
- 2.
aufladen, aufbürden, aufhalsen
Нача́льник всегда́ нава́ливает на меня́ всю рабо́ту.
Der Chef lädt mir immer die ganze Arbeit auf.
Meist von Arbeit oder Verantwortung, die jemandem übertragen wird.
Nutzungs-Info
что?
Beispiele
Он наваливал вещи на стол без разбора.
Er häufte wahllos Sachen auf dem Tisch auf.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | нава́ливаю | бу́ду нава́ливать |
| ты | нава́ливаешь | бу́дешь нава́ливать |
| он/она́/оно́ | нава́ливает | бу́дет нава́ливать |
| мы | нава́ливаем | бу́дем нава́ливать |
| вы | нава́ливаете | бу́дете нава́ливать |
| они́ | нава́ливают | бу́дут нава́ливать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | нава́ливай |
| вы | нава́ливайте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | нава́ливал |
| weiblich | нава́ливала |
| sächlich | нава́ливало |
| plural | нава́ливали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | aufhäufend, sich ansammelnd, stapelnd, beladend (mit viel) | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | sich anhäufend, sich auftürmend, abladend | |
| Passiv Präsens | aufgeschüttet, aufgehäuft, aufgetürmt, gehäuft | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | нава́ливая | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | наваливав наваливавши | beim machen (Vergangenheit) |
PräfixgruppePRO
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| вва́ливать | в- | hineinwerfen; viel Geld ausgeben; irgendwo hereinplatzen |
| взва́ливать | вз- | aufladen |
| выва́ливать | вы- | ausschütten; herauswerfen |
| зава́ливать | за- | verschütten; durchfallen (bei einer Prüfung); überhäufen |
GesperrtVerbgruppen freischalten
Lernen
Bearbeitungen
Iron hat Übersetzung vor 17 Stunden bearbeitet.
Lisa hat Übersetzung vor 1 Jahr bearbeitet.
Lisa hat Übersetzung vor 1 Jahr bearbeitet.
Lisa hat verwandte Worte vor 1 Jahr bearbeitet.



















