клоко́чущий
Partizip Aktiv Präsens von клокота́ть
- 1.
glucksend, blubbernd, brodelnd, rauschend
Beispiel:Извергающийся вулкан выбрасывал клокочущую лаву.
Der ausbrechende Vulkan spuckte brodelnde Lava aus.
- 2.
brodelnd, kochend, glühend (vor Wut/Leidenschaft)
Beispiel:Он смотрел на меня клокочущим от ярости взглядом.
Er sah mich mit einem vor Wut brodelnden Blick an.
Deklination
| клоко́чущ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий клоко́чущий | -ая клоко́чущая | -ее клоко́чущее | -ие клоко́чущие |
| Gen.Genitiv | -его клоко́чущего | -ей клоко́чущей | -его клоко́чущего | -их клоко́чущих |
| Dat.Dativ | -ему клоко́чущему | -ей клоко́чущей | -ему клоко́чущему | -им клоко́чущим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий клоко́чущего клоко́чущий | -ую клоко́чущую | -ее клоко́чущее | -их -ие клоко́чущих клоко́чущие |
| Inst.Instrumental | -им клоко́чущим | -ей -ею клоко́чущей клоко́чущею | -им клоко́чущим | -ими клоко́чущими |
| Präp.Präpositiv | -ем клоко́чущем | -ей клоко́чущей | -ем клоко́чущем | -их клоко́чущих |























