клеймимый
Partizip Passiv Präsens von клейми́ть
- 1.
gebrandmarkt, stigmatisiert, angeprangert
Он был клеймимый обществом за свои убеждения.
Er wurde von der Gesellschaft für seine Überzeugungen stigmatisiert.
Beispiele
Мальчик, клеймимый одноклассниками, чувствовал себя одиноким.
Der von seinen Klassenkameraden ausgegrenzte Junge fühlte sich einsam.
Deklination
| клеймим- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ый клеймимый | -ая клеймимая | -ое клеймимое | -ые клеймимые |
| Gen.Genitiv | -ого клеймимого | -ой клеймимой | -ого клеймимого | -ых клеймимых |
| Dat.Dativ | -ому клеймимому | -ой клеймимой | -ому клеймимому | -ым клеймимым |
| Akk.Akkusativ | -ого -ый клеймимого клеймимый | -ую клеймимую | -ое клеймимое | -ых -ые клеймимых клеймимые |
| Inst.Instrumental | -ым клеймимым | -ой -ою клеймимой клеймимою | -ым клеймимым | -ыми клеймимыми |
| Präp.Präpositiv | -ом клеймимом | -ой клеймимой | -ом клеймимом | -ых клеймимых |
Kurzformen
| m | клеймим |
|---|---|
| f | клеймима |
| n | клеймимо |
| pl | клеймимы |
Wortfamilieклеймо́PRO
- клеймо́Stempel
- клейми́тьstempeln; anprangern
- клейме́ниеStempelung; Kennzeichnen mit Brandmarken; Brandmarkung (als Strafe für Diebe usw., historisch)
- клеймёныйgesiegelt
- заклейми́тьstempeln; anprangern
GesperrtWortfamilien freischalten



















