изъяви́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von изъяви́ть
- 1.
ausgedrückt, erklärt, geäußert, bekundet
Изъявивший желание студент был принят в университет.
Der Student, der den Wunsch geäußert hatte, wurde an der Universität aufgenommen.
Beispiele
Сотрудник, изъявивший желание участвовать, получил анкету.
Der Mitarbeiter, der den Wunsch geäußert hatte, teilzunehmen, erhielt einen Fragebogen.
Deklination
| изъяви́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий изъяви́вший | -ая изъяви́вшая | -ее изъяви́вшее | -ие изъяви́вшие |
| Gen.Genitiv | -его изъяви́вшего | -ей изъяви́вшей | -его изъяви́вшего | -их изъяви́вших |
| Dat.Dativ | -ему изъяви́вшему | -ей изъяви́вшей | -ему изъяви́вшему | -им изъяви́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий изъяви́вшего изъяви́вший | -ую изъяви́вшую | -ее изъяви́вшее | -их -ие изъяви́вших изъяви́вшие |
| Inst.Instrumental | -им изъяви́вшим | -ей -ею изъяви́вшей изъяви́вшею | -им изъяви́вшим | -ими изъяви́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем изъяви́вшем | -ей изъяви́вшей | -ем изъяви́вшем | -их изъяви́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieизъяви́тьPRO
- изъяви́тьäußern
- объяви́тьbekanntgeben; verkünden
- объяви́тельAnsager; Inserent
- объяви́тьсяauftauchen; bekannt gegeben werden; sich erklären (zu)
- предъяви́тьvorweisen; erheben
GesperrtWortfamilien freischalten



















