изра́нивший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von изра́нить
- 1.
verwundet habend, verwundend, verletzend
Солдат, изранивший врага, был награждён.
Der Soldat, der den Feind verwundet hatte, wurde ausgezeichnet.
Beispiele
Deklination
| изра́нивш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий изра́нивший | -ая изра́нившая | -ее изра́нившее | -ие изра́нившие |
| Gen.Genitive | -его изра́нившего | -ей изра́нившей | -его изра́нившего | -их изра́нивших |
| Dat.Dative | -ему изра́нившему | -ей изра́нившей | -ему изра́нившему | -им изра́нившим |
| Acc.Accusative | -его -ий изра́нившего изра́нивший | -ую изра́нившую | -ее изра́нившее | -их -ие изра́нивших изра́нившие |
| Inst.Instrumental | -им изра́нившим | -ей -ею изра́нившей изра́нившею | -им изра́нившим | -ими изра́нившими |
| Prep.Prepositional | -ем изра́нившем | -ей изра́нившей | -ем изра́нившем | -их изра́нивших |
Kurzformen
-Wortfamilieра́нитьPRO
- ра́нитьverwunden; kränken
- изра́нитьmit Wunden übersäen
- пора́нитьverletzen; verletzen (seelisch)
- подра́нитьanschießen
- пора́нитьсяsich verletzen
GesperrtWortfamilien freischalten



















