изоржа́веть
- 1.
rostig werden
Старый забор совсем изоржавел. - The old fence has become completely rusty.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | изоржаве́ю |
| ты | - | изоржаве́ешь |
| он/она́/оно́ | - | изоржаве́ет |
| мы | - | изоржаве́ем |
| вы | - | изоржаве́ете |
| они́ | - | изоржаве́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | изоржаве́й |
| вы | изоржаве́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | изоржаве́л |
| weiblich | изоржаве́ла |
| sächlich | изоржаве́ло |
| plural | изоржаве́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | изоржаве́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | изоржаве́в | beim machen (Vergangenheit) |
























