доброхо́тный
- 1.
solide, gut gemacht
Это доброхо́тный дом из кирпича. - It is a sturdy brick house. - 2.
wohlwollend, gütig
У него доброхо́тный характер. - He has a kindly character.
Deklination
| доброхо́тн- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ый доброхо́тный | -ая доброхо́тная | -ое доброхо́тное | -ые доброхо́тные |
| Gen.Genitiv | -ого доброхо́тного | -ой доброхо́тной | -ого доброхо́тного | -ых доброхо́тных |
| Dat.Dativ | -ому доброхо́тному | -ой доброхо́тной | -ому доброхо́тному | -ым доброхо́тным |
| Akk.Akkusativ | -ый доброхо́тный | -ую доброхо́тную | -ое доброхо́тное | -ые доброхо́тные |
| Inst.Instrumental | -ым доброхо́тным | -ой доброхо́тной | -ым доброхо́тным | -ыми доброхо́тными |
| Präp.Präpositiv | -ом доброхо́тном | -ой доброхо́тной | -ом доброхо́тном | -ых доброхо́тных |
Steigerungsformen
| Steigerung | доброхо́тнее |
|---|---|
| Superlativ | самый доброхо́тный / -ая / -ее / -ие |
Kurzformen
| m | доброхо́тен |
|---|---|
| f | доброхо́тна |
| n | доброхо́тно |
| pl | доброхо́тны |
























