внушённый
PartizipPartizip Passiv Vergangenheit von внуши́ть
- 1.
eingegeben, suggeriert, eingepflanzt
Ему была внушена мысль о мести.
Ihm wurde der Gedanke an Rache eingegeben.
Beispiele
Deklination
| внушённ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый внушённый | -ая внушённая | -ое внушённое | -ые внушённые |
| Gen.Genitive | -ого внушённого | -ой внушённой | -ого внушённого | -ых внушённых |
| Dat.Dative | -ому внушённому | -ой внушённой | -ому внушённому | -ым внушённым |
| Acc.Accusative | -ого -ый внушённого внушённый | -ую внушённую | -ое внушённое | -ых -ые внушённых внушённые |
| Inst.Instrumental | -ым внушённым | -ой -ою внушённой внушённою | -ым внушённым | -ыми внушёнными |
| Prep.Prepositional | -ом внушённом | -ой внушённой | -ом внушённом | -ых внушённых |
Kurzformen
| m | внушён |
|---|---|
| f | внушена |
| n | внушено |
| pl | внушены |



















