бубни́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von бубни́ть
- 1.
murmelnd, brummend, grummelnd
Мы слышали бубнивший голос из соседней комнаты.
Wir hörten eine murmelnde Stimme aus dem Nebenzimmer.
Beispiele
Бубнивший себе под нос сосед никого не слушал.
Der Nachbar, der vor sich hin murmelte, schenkte niemandem Beachtung.
Deklination
| бубни́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий бубни́вший | -ая бубни́вшая | -ее бубни́вшее | -ие бубни́вшие |
| Gen.Genitiv | -его бубни́вшего | -ей бубни́вшей | -его бубни́вшего | -их бубни́вших |
| Dat.Dativ | -ему бубни́вшему | -ей бубни́вшей | -ему бубни́вшему | -им бубни́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий бубни́вшего бубни́вший | -ую бубни́вшую | -ее бубни́вшее | -их -ие бубни́вших бубни́вшие |
| Inst.Instrumental | -им бубни́вшим | -ей -ею бубни́вшей бубни́вшею | -им бубни́вшим | -ими бубни́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем бубни́вшем | -ей бубни́вшей | -ем бубни́вшем | -их бубни́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieбубни́тьPRO
- бубни́тьleiern
- бубно́выйKaro-
- забубнитьzu murren anfangen
- пробубни́тьleiern
GesperrtWortfamilien freischalten



















