шурующий
Partizip Aktiv Präsens von шурова́ть
- 1.
stochernd, schürend (ein Feuer/Kohlen)
Beispiel:Человек, шурующий угли в костре.
Eine Person, die die Kohlen im Lagerfeuer stochert.
- 2.
(umgangssprachlich) wühlend, geschäftig, herumwirtschaftend
Beispiel:Мы слышали, как кто-то шуровал на кухне.
Wir hörten, wie jemand in der Küche wühlte.
Deklination
| шурующ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий шурующий | -ая шурующая | -ее шурующее | -ие шурующие |
| Gen.Genitiv | -его шурующего | -ей шурующей | -его шурующего | -их шурующих |
| Dat.Dativ | -ему шурующему | -ей шурующей | -ему шурующему | -им шурующим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий шурующего шурующий | -ую шурующую | -ее шурующее | -их -ие шурующих шурующие |
| Inst.Instrumental | -им шурующим | -ей -ею шурующей шурующею | -им шурующим | -ими шурующими |
| Präp.Präpositiv | -ем шурующем | -ей шурующей | -ем шурующем | -их шурующих |























