ши́кнуть
- 1.
zischen; „psst“ sagen
Она шикнула на детей, чтобы они замолчали. - She hissed at the children to make them be quiet.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | ши́кну |
| ты | - | ши́кнешь |
| он/она́/оно́ | - | ши́кнет |
| мы | - | ши́кнем |
| вы | - | ши́кнете |
| они́ | - | ши́кнут |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | ши́кни |
| вы | ши́кните |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | ши́кнул |
| weiblich | ши́кнула |
| sächlich | ши́кнуло |
| plural | ши́кнули |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | ши́кнувший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | ши́кнув | beim machen (Vergangenheit) |
























