устыжённый
PartizipPartizip Passiv Vergangenheit von устыди́ть
- 1.
beschämt
Он стоял устыжённый перед всеми.
Er stand beschämt vor allen.
Beispiele
Deklination
| устыжённ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый устыжённый | -ая устыжённая | -ое устыжённое | -ые устыжённые |
| Gen.Genitive | -ого устыжённого | -ой устыжённой | -ого устыжённого | -ых устыжённых |
| Dat.Dative | -ому устыжённому | -ой устыжённой | -ому устыжённому | -ым устыжённым |
| Acc.Accusative | -ого -ый устыжённого устыжённый | -ую устыжённую | -ое устыжённое | -ых -ые устыжённых устыжённые |
| Inst.Instrumental | -ым устыжённым | -ой -ою устыжённой устыжённою | -ым устыжённым | -ыми устыжёнными |
| Prep.Prepositional | -ом устыжённом | -ой устыжённой | -ом устыжённом | -ых устыжённых |
Kurzformen
| m | устыжён |
|---|---|
| f | устыжена |
| n | устыжено |
| pl | устыжены |



















