спугну́ть
Verb, vollendet
Sehr selten genutztes Wort (Top 20,000)
verscheuchen, aufscheuchen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | спугну́ |
| ты | - | спугнёшь |
| он/она́/оно́ | - | спугнёт |
| мы | - | спугнём |
| вы | - | спугнёте |
| они́ | - | спугну́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | спугни́ |
| вы | спугни́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | спугну́л |
| weiblich | спугну́ла |
| sächlich | спугну́ло |
| plural | спугну́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der/die/das verjagt hat, der/die/das verscheucht hat, der/die/das aufgeschreckt hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | verscheucht, verjagt, aufgeschreckt | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | спугну́в спугнувши | beim machen (Vergangenheit) |























