соде́явший
Partizip Aktiv Vergangenheit von соде́ять
- 1.
der begangen hat, der verübt hat, der getan hat
Соде́явший престу́пление был нака́зан.
Derjenige, der das Verbrechen begangen hatte, wurde bestraft.
Beispiele
Полиция ищет содеявших преступление подростков.
Die Polizei sucht die Jugendlichen, die das Verbrechen begangen haben.
Deklination
| соде́явш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий соде́явший | -ая соде́явшая | -ее соде́явшее | -ие соде́явшие |
| Gen.Genitiv | -его соде́явшего | -ей соде́явшей | -его соде́явшего | -их соде́явших |
| Dat.Dativ | -ему соде́явшему | -ей соде́явшей | -ему соде́явшему | -им соде́явшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий соде́явшего соде́явший | -ую соде́явшую | -ее соде́явшее | -их -ие соде́явших соде́явшие |
| Inst.Instrumental | -им соде́явшим | -ей -ею соде́явшей соде́явшею | -им соде́явшим | -ими соде́явшими |
| Präp.Präpositiv | -ем соде́явшем | -ей соде́явшей | -ем соде́явшем | -их соде́явших |
Kurzformen
-WortfamilieдеятьPRO
- деятьtun
- соде́ятьbegehen
- наде́ятьсяhoffen; sich verlassen



















