разлучи́ть
- 1.
trennen, scheiden
Beispiele
Револю́ция разлучи́ла мно́жество семе́й.
Die Revolution hat zahlreiche Familien auseinandergerissen.
Война разлучила семью, но время помогло её воссоединить.
Der Krieg trennte die Familie, aber die Zeit half, sie wieder zu vereinen.
Наводне́ние разлучи́ло их.
Die Überschwemmung trennte sie voneinander.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | разлучу́ |
| ты | - | разлучи́шь |
| он/она́/оно́ | - | разлучи́т |
| мы | - | разлучи́м |
| вы | - | разлучи́те |
| они́ | - | разлуча́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | разлучи́ |
| вы | разлучи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | разлучи́л |
| weiblich | разлучи́ла |
| sächlich | разлучи́ло |
| plural | разлучи́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | trennend, der/die/das getrennt hat, getrennt habend | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | getrennt, entzweit | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | разлучи́в разлучивши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieлучи́тьPRO
PräfixgruppePRO
(Abgeleitet von лучи́ть.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| разлучи́ть | раз- | trennen |
| разлучи́ться | раз- | sich trennen |
GesperrtVerbgruppen freischalten



















