разбомби́ть
zerbomben
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | разбомблю́ |
| ты | - | разбомби́шь |
| он/она́/оно́ | - | разбомби́т |
| мы | - | разбомби́м |
| вы | - | разбомби́те |
| они́ | - | разбомбя́т |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | разбомби́ |
| вы | разбомби́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | разбомби́л |
| weiblich | разбомби́ла |
| sächlich | разбомби́ло |
| plural | разбомби́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der bombardiert hat, der zerbombt hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | ausgebombt, zerbombt, bombardiert, durch Bomben zerstört | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | разбомби́в разбомбивши разбомбя́ | beim machen (Vergangenheit) |























