предъяви́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von предъяви́ть
- 1.
der vorgelegt hat, der gezeigt hat, der präsentiert hat
Человек, предъявивший документы, прошел контроль.
Die Person, die die Dokumente vorgelegt hat, hat die Kontrolle bestanden.
Beispiele
Студент, предъявивший студенческий билет, получил скидку.
Der Student, der seinen Studentenausweis vorgezeigt hatte, bekam eine Ermäßigung.
Deklination
| предъяви́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий предъяви́вший | -ая предъяви́вшая | -ее предъяви́вшее | -ие предъяви́вшие |
| Gen.Genitive | -его предъяви́вшего | -ей предъяви́вшей | -его предъяви́вшего | -их предъяви́вших |
| Dat.Dative | -ему предъяви́вшему | -ей предъяви́вшей | -ему предъяви́вшему | -им предъяви́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий предъяви́вшего предъяви́вший | -ую предъяви́вшую | -ее предъяви́вшее | -их -ие предъяви́вших предъяви́вшие |
| Inst.Instrumental | -им предъяви́вшим | -ей -ею предъяви́вшей предъяви́вшею | -им предъяви́вшим | -ими предъяви́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем предъяви́вшем | -ей предъяви́вшей | -ем предъяви́вшем | -их предъяви́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieизъяви́тьPRO
- изъяви́тьäußern
- объяви́тьbekanntgeben; verkünden
- объяви́тельAnsager; Inserent
- объяви́тьсяauftauchen; bekannt gegeben werden; sich erklären (zu)
- предъяви́тьvorweisen; erheben
GesperrtWortfamilien freischalten



















