перехоте́ть
- 1.
nicht mehr wollen
Я перехотел идти в кино. - I no longer wanted to go to the cinema. - 2.
die Lust verlieren
Он быстро перехотел покупать эту машину. - He quickly lost the desire to buy this car.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | перехочу́ |
| ты | - | перехо́чешь |
| он/она́/оно́ | - | перехо́чет |
| мы | - | перехо́тим |
| вы | - | перехо́тите |
| они́ | - | перехотя́т |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | перехоти́ |
| вы | перехоти́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | перехоте́л |
| weiblich | перехоте́ла |
| sächlich | перехоте́ло |
| plural | перехоте́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | перехоте́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | перехоте́в | beim machen (Vergangenheit) |
























