отстыкова́ть
- 1.
abdocken, von der Andockstelle lösen
Космический корабль отстыковался от станции. - The spacecraft undocked from the station. - 2.
abkoppeln, trennen
Нужно отстыковать модуль от основного блока. - You need to disconnect the module from the main unit.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | отстыку́ю |
| ты | - | отстыку́ешь |
| он/она́/оно́ | - | отстыку́ет |
| мы | - | отстыку́ем |
| вы | - | отстыку́ете |
| они́ | - | отстыку́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | отстыку́й |
| вы | отстыку́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | отстыкова́л |
| weiblich | отстыкова́ла |
| sächlich | отстыкова́ло |
| plural | отстыкова́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | отстыкова́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | отстыко́ванный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | отстыкова́в | beim machen (Vergangenheit) |
























