морпе́х
- 1.
Marineinfanterist; Seesoldat
Он служил морпехом на флоте. - He served as a marine in the navy.
Deklination
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | морпе́х | морпе́хи |
| gen.genitive | морпе́ха | морпе́хов |
| dat.dative | морпе́ху | морпе́хам |
| acc.accusative | морпе́ха | морпе́хов |
| inst.instrumental | морпе́хом | морпе́хами |
| prep.prepositional | морпе́хе | морпе́хах |
























