луди́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von луди́ть
verzinnend, der verzinnt hat, lötend, der gelötet hat
Лудивший медную посуду мастер был очень опытен.
Der Meister, der das Kupfergeschirr verzinnt hatte, war sehr erfahren.
Deklination
| луди́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий луди́вший | -ая луди́вшая | -ее луди́вшее | -ие луди́вшие |
| Gen.Genitiv | -его луди́вшего | -ей луди́вшей | -его луди́вшего | -их луди́вших |
| Dat.Dativ | -ему луди́вшему | -ей луди́вшей | -ему луди́вшему | -им луди́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий луди́вшего луди́вший | -ую луди́вшую | -ее луди́вшее | -их -ие луди́вших луди́вшие |
| Inst.Instrumental | -им луди́вшим | -ей -ею луди́вшей луди́вшею | -им луди́вшим | -ими луди́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем луди́вшем | -ей луди́вшей | -ем луди́вшем | -их луди́вших |























