исла́м
- 1.
Islam
Beispiele
Исла́м возни́к на Арави́йском полуо́строве в седьмо́м ве́ке.
Der Islam entstand im siebten Jahrhundert auf der Arabischen Halbinsel.
Ислам основан на строгом единобожии.
Der Islam beruht auf einem strengen Monotheismus.
Тремя основными монотеисти́ческими рели́гиями явля́ются исла́м, иудаи́зм и христиа́нство.
Die drei wichtigsten monotheistischen Religionen sind Islam, Judentum und Christentum.
Магомет считается основателем ислама.
Muhammad gilt als Begründer des Islam.
Полуме́сяц со звездо́й - си́мвол исла́ма.
Der Halbmond mit Stern ist ein Symbol des Islam.
Том перешёл из христиа́нства в исла́м.
Tom konvertierte vom Christentum zum Islam.
Приве́рженец исла́ма изве́стен, как мусульма́нин.
Ein Anhänger des Islam ist als Muslim bekannt.
В э́той стране́ большинство́ населе́ния испове́дует исла́м суннитского то́лка.
In diesem Land bekennt sich die Bevölkerungsmehrheit zum Islam in der sunnitischen Auslegung.
Ислам является монотеистической религией.
Der Islam ist eine monotheistische Religion.
Deklination
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | исла́м | исла́мы |
| gen.genitive | исла́ма | исла́мов |
| dat.dative | исла́му | исла́мам |
| acc.accusative | исла́м | исла́мы |
| inst.instrumental | исла́мом | исла́мами |
| prep.prepositional | исла́ме | исла́мах |
Wortfamilieисла́мPRO
- исла́мIslam
- ислами́змIslamismus
- ислами́стIslamist
- исла́мскийislamisch



















