изнуря́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von изнуря́ть
- 1.
erschöpfend, zermürbend, ermüdend
Изнуря́вший зной не давал работать.
Die erschöpfende Hitze erlaubte es nicht zu arbeiten.
Beispiele
Работа, изнурявшая всех сотрудников, закончилась к вечеру.
Die Arbeit, die alle Mitarbeiter erschöpft hatte, war bis zum Abend beendet.
Deklination
| изнуря́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий изнуря́вший | -ая изнуря́вшая | -ее изнуря́вшее | -ие изнуря́вшие |
| Gen.Genitive | -его изнуря́вшего | -ей изнуря́вшей | -его изнуря́вшего | -их изнуря́вших |
| Dat.Dative | -ему изнуря́вшему | -ей изнуря́вшей | -ему изнуря́вшему | -им изнуря́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий изнуря́вшего изнуря́вший | -ую изнуря́вшую | -ее изнуря́вшее | -их -ие изнуря́вших изнуря́вшие |
| Inst.Instrumental | -им изнуря́вшим | -ей -ею изнуря́вшей изнуря́вшею | -им изнуря́вшим | -ими изнуря́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем изнуря́вшем | -ей изнуря́вшей | -ем изнуря́вшем | -их изнуря́вших |



















