зли́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von злить
der verärgert hatte, der wütend gemacht hatte, der gereizt hatte
Beispiel:Он не видел человека, злившего его.
Er sah den Mann nicht, der ihn verärgert hatte.
Deklination
| зли́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий зли́вший | -ая зли́вшая | -ее зли́вшее | -ие зли́вшие |
| Gen.Genitiv | -его зли́вшего | -ей зли́вшей | -его зли́вшего | -их зли́вших |
| Dat.Dativ | -ему зли́вшему | -ей зли́вшей | -ему зли́вшему | -им зли́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий зли́вшего зли́вший | -ую зли́вшую | -ее зли́вшее | -их -ие зли́вших зли́вшие |
| Inst.Instrumental | -им зли́вшим | -ей -ею зли́вшей зли́вшею | -им зли́вшим | -ими зли́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем зли́вшем | -ей зли́вшей | -ем зли́вшем | -их зли́вших |























