зли́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von злить
der verärgert hatte, der wütend gemacht hatte, der gereizt hatte
Он не видел человека, злившего его.
Er sah den Mann nicht, der ihn verärgert hatte.
Deklination
| зли́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий зли́вший | -ая зли́вшая | -ее зли́вшее | -ие зли́вшие |
| Gen.Genitiv | -его зли́вшего | -ей зли́вшей | -его зли́вшего | -их зли́вших |
| Dat.Dativ | -ему зли́вшему | -ей зли́вшей | -ему зли́вшему | -им зли́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий зли́вшего зли́вший | -ую зли́вшую | -ее зли́вшее | -их -ие зли́вших зли́вшие |
| Inst.Instrumental | -им зли́вшим | -ей -ею зли́вшей зли́вшею | -им зли́вшим | -ими зли́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем зли́вшем | -ей зли́вшей | -ем зли́вшем | -их зли́вших |























