дикту́ющий
Partizip Aktiv Präsens von диктова́ть
- 1.
diktierend, bestimmend, gebieterisch
Это был диктующий тон, который не допускал возражений.
Es war ein diktierender Ton, der keine Einwände zuließ.
Beispiele
Начальник, диктующий условия, не терпел возражений.
Der Chef, der die Bedingungen diktierte, duldete keine Einwände.
Deklination
| дикту́ющ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий дикту́ющий | -ая дикту́ющая | -ее дикту́ющее | -ие дикту́ющие |
| Gen.Genitiv | -его дикту́ющего | -ей дикту́ющей | -его дикту́ющего | -их дикту́ющих |
| Dat.Dativ | -ему дикту́ющему | -ей дикту́ющей | -ему дикту́ющему | -им дикту́ющим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий дикту́ющего дикту́ющий | -ую дикту́ющую | -ее дикту́ющее | -их -ие дикту́ющих дикту́ющие |
| Inst.Instrumental | -им дикту́ющим | -ей -ею дикту́ющей дикту́ющею | -им дикту́ющим | -ими дикту́ющими |
| Präp.Präpositiv | -ем дикту́ющем | -ей дикту́ющей | -ем дикту́ющем | -их дикту́ющих |
Kurzformen
-Wortfamilieди́кцияPRO
- ди́кцияDiktion
- дикто́вкаDiktat
- диктова́тьdiktieren
- продиктова́тьdiktieren
GesperrtWortfamilien freischalten



















