вынима́ющий
PartizipPartizip Aktiv Präsens von вынима́ть
- 1.
herausnehmend, entnehmend, herausziehend
Девушка, вынимающая книгу из рюкзака, улыбнулась мне.
Das Mädchen, das das Buch aus ihrem Rucksack nahm, lächelte mich an.
Beispiele
Deklination
| вынима́ющ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий вынима́ющий | -ая вынима́ющая | -ее вынима́ющее | -ие вынима́ющие |
| Gen.Genitive | -его вынима́ющего | -ей вынима́ющей | -его вынима́ющего | -их вынима́ющих |
| Dat.Dative | -ему вынима́ющему | -ей вынима́ющей | -ему вынима́ющему | -им вынима́ющим |
| Acc.Accusative | -его -ий вынима́ющего вынима́ющий | -ую вынима́ющую | -ее вынима́ющее | -их -ие вынима́ющих вынима́ющие |
| Inst.Instrumental | -им вынима́ющим | -ей -ею вынима́ющей вынима́ющею | -им вынима́ющим | -ими вынима́ющими |
| Prep.Prepositional | -ем вынима́ющем | -ей вынима́ющей | -ем вынима́ющем | -их вынима́ющих |



















