вынима́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von вынима́ть
- 1.
herausnehmend, entnehmend
Человек, вынимавший деньги из банкомата, вдруг обернулся.
Die Person, die Geld aus dem Geldautomaten herausnahm, drehte sich plötzlich um.
Beispiele
Дед, вынимавший инструменты из ящика, что-то насвистывал.
Der Großvater, der Werkzeuge aus der Schublade nahm, pfiff vor sich hin.
Deklination
| вынима́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий вынима́вший | -ая вынима́вшая | -ее вынима́вшее | -ие вынима́вшие |
| Gen.Genitive | -его вынима́вшего | -ей вынима́вшей | -его вынима́вшего | -их вынима́вших |
| Dat.Dative | -ему вынима́вшему | -ей вынима́вшей | -ему вынима́вшему | -им вынима́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий вынима́вшего вынима́вший | -ую вынима́вшую | -ее вынима́вшее | -их -ие вынима́вших вынима́вшие |
| Inst.Instrumental | -им вынима́вшим | -ей -ею вынима́вшей вынима́вшею | -им вынима́вшим | -ими вынима́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем вынима́вшем | -ей вынима́вшей | -ем вынима́вшем | -их вынима́вших |



















