баламу́тящий
PartizipPartizip Aktiv Präsens von баламу́тить
- 1.
aufwieglerisch, störend, verwirrend, beunruhigend
Его баламутящие высказывания вызвали волнения среди студентов.
Seine aufwieglerischen Äußerungen führten zu Unruhen unter den Studenten.
Beispiele
Директор уволил баламутящего рабочих сотрудника.
Der Direktor entließ den Mitarbeiter, der die Arbeiter aufwiegelte.
Deklination
| баламу́тящ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий баламу́тящий | -ая баламу́тящая | -ее баламу́тящее | -ие баламу́тящие |
| Gen.Genitive | -его баламу́тящего | -ей баламу́тящей | -его баламу́тящего | -их баламу́тящих |
| Dat.Dative | -ему баламу́тящему | -ей баламу́тящей | -ему баламу́тящему | -им баламу́тящим |
| Acc.Accusative | -его -ий баламу́тящего баламу́тящий | -ую баламу́тящую | -ее баламу́тящее | -их -ие баламу́тящих баламу́тящие |
| Inst.Instrumental | -им баламу́тящим | -ей -ею баламу́тящей баламу́тящею | -им баламу́тящим | -ими баламу́тящими |
| Prep.Prepositional | -ем баламу́тящем | -ей баламу́тящей | -ем баламу́тящем | -их баламу́тящих |
Kurzformen
-Wortfamilieбаламу́тPRO
- баламу́тUnruhestifter
- баламу́титьaufwiegeln; trüben
- взбаламу́титьtrüben; verwirren



















