а́хнувший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von а́хнуть
- 1.
aufseufzend, der/die aufseufzte, der/die "ach!" ausrief
Толпа, ахнувшая от неожиданности, замолчала.
Die vor Überraschung aufseufzende Menge schwieg.
Beispiele
Deklination
| а́хнувш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий а́хнувший | -ая а́хнувшая | -ее а́хнувшее | -ие а́хнувшие |
| Gen.Genitive | -его а́хнувшего | -ей а́хнувшей | -его а́хнувшего | -их а́хнувших |
| Dat.Dative | -ему а́хнувшему | -ей а́хнувшей | -ему а́хнувшему | -им а́хнувшим |
| Acc.Accusative | -его -ий а́хнувшего а́хнувший | -ую а́хнувшую | -ее а́хнувшее | -их -ие а́хнувших а́хнувшие |
| Inst.Instrumental | -им а́хнувшим | -ей -ею а́хнувшей а́хнувшею | -им а́хнувшим | -ими а́хнувшими |
| Prep.Prepositional | -ем а́хнувшем | -ей а́хнувшей | -ем а́хнувшем | -их а́хнувших |



















