чиха́ть
- 1.
niesen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | чиха́ю | бу́ду чиха́ть |
| ты | чиха́ешь | бу́дешь чиха́ть |
| он/она́/оно́ | чиха́ет | бу́дет чиха́ть |
| мы | чиха́ем | бу́дем чиха́ть |
| вы | чиха́ете | бу́дете чиха́ть |
| они́ | чиха́ют | бу́дут чиха́ть |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | чиха́й |
| вы | чиха́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | чиха́л |
| weiblich | чиха́ла |
| sächlich | чиха́ло |
| plural | чиха́ли |
Wortfamilie
- чиха́тьniesen
- начиха́тьviel niesen; auf etwas pfeifen
- расчиха́тьсяimmer mehr / immer stärker niesen; immer mehr / immer stärker auf etwas pfeifen
чиха́ть GruppePRO
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| чиха́ть | - | niesen |
| начиха́ть | на- | viel niesen; auf etwas pfeifen |
| расчиха́ться | рас- | immer mehr / immer stärker niesen; immer mehr / immer stärker auf etwas pfeifen |
GesperrtVerbgruppen freischalten
























