ушибивший
Partizip Aktiv Vergangenheit von ушиби́ть
der/die/das geprellt hat, der/die/das verletzt hat, prellend
Beispiel:Ушибивший её камень откатился в сторону.
Der Stein, der sie geprellt hatte, rollte zur Seite.
Deklination
| ушибивш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий ушибивший | -ая ушибившая | -ее ушибившее | -ие ушибившие |
| Gen.Genitiv | -его ушибившего | -ей ушибившей | -его ушибившего | -их ушибивших |
| Dat.Dativ | -ему ушибившему | -ей ушибившей | -ему ушибившему | -им ушибившим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий ушибившего ушибивший | -ую ушибившую | -ее ушибившее | -их -ие ушибивших ушибившие |
| Inst.Instrumental | -им ушибившим | -ей -ею ушибившей ушибившею | -им ушибившим | -ими ушибившими |
| Präp.Präpositiv | -ем ушибившем | -ей ушибившей | -ем ушибившем | -их ушибивших |























