разу́чивать
- 1.
einüben, einstudieren
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | разу́чиваю | бу́ду разу́чивать |
| ты | разу́чиваешь | бу́дешь разу́чивать |
| он/она́/оно́ | разу́чивает | бу́дет разу́чивать |
| мы | разу́чиваем | бу́дем разу́чивать |
| вы | разу́чиваете | бу́дете разу́чивать |
| они́ | разу́чивают | бу́дут разу́чивать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | разу́чивай |
| вы | разу́чивайте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | разу́чивал |
| weiblich | разу́чивала |
| sächlich | разу́чивало |
| plural | разу́чивали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | lernend, übend, einstudierend | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der lernte, der übte, der einstudierte | |
| Passiv Präsens | gelernt werdend, eingeübt werdend, einstudiert werdend | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | разу́чивая | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | разучивав разучивавши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilie
- выу́чиватьlernen; beibringen
- доу́чиватьzu Ende lernen
- зау́чиватьauswendig lernen
- оту́чиватьabgewöhnen
- поду́чиватьanstiften; etwas beibringen
GesperrtWortfamilien freischalten
у́чивать GruppePRO
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| выу́чивать | вы- | lernen; beibringen |
| доу́чивать | до- | zu Ende lernen |
| зау́чивать | за- | auswendig lernen |
| оту́чивать | от- | abgewöhnen |
GesperrtVerbgruppen freischalten
























