разрумя́нить
- 1.
rosig machen
Мороз разрумянил ей щёки. - The frost made her cheeks rosy. - 2.
röten, erröten lassen
Свежий воздух разрумянил лицо. - The fresh air reddened the face.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | разрумя́ню |
| ты | - | разрумя́нишь |
| он/она́/оно́ | - | разрумя́нит |
| мы | - | разрумя́ним |
| вы | - | разрумя́ните |
| они́ | - | разрумя́нят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | разрумя́нь |
| вы | разрумя́ньте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | разрумя́нил |
| weiblich | разрумя́нила |
| sächlich | разрумя́нило |
| plural | разрумя́нили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | разрумя́нивший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | разрумя́ненный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | разрумя́нив | beim machen (Vergangenheit) |
























