прицепи́ть
- 1.
anhängen, ankuppeln
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | прицеплю́ |
| ты | - | прице́пишь |
| он/она́/оно́ | - | прице́пит |
| мы | - | прице́пим |
| вы | - | прице́пите |
| они́ | - | прице́пят |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | прицепи́ |
| вы | прицепи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | прицепи́л |
| weiblich | прицепи́ла |
| sächlich | прицепи́ло |
| plural | прицепи́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der/die/das angehängt hat, befestigt hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | angehängt, gekoppelt, befestigt | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | прицепи́в прицепивши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilie
- зацепи́тьfesthaken
- нацепи́тьanstecken
- отцепи́тьloshaken
- подцепи́тьdranhängen; ankuppeln; erwischen
- прицепи́тьanhängen
GesperrtWortfamilien freischalten
цепи́ть GruppePRO
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| зацепи́ть | за- | festhaken |
| нацепи́ть | на- | anstecken |
| отцепи́ть | от- | loshaken |
| подцепи́ть | под- | dranhängen; ankuppeln; erwischen |
GesperrtVerbgruppen freischalten
Bearbeitungen
Lisa hat Nutzungsinfo vor 2 Jahren bearbeitet.
























