приворожи́ть
- 1.
mit Liebeszauber belegen
Она хотела приворожить его. - She wanted to bewitch him with a love spell. - 2.
bezaubern, betören
Его улыбка приворожила всех. - His smile captivated everyone.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | приворожу́ |
| ты | - | приворожи́шь |
| он/она́/оно́ | - | приворожи́т |
| мы | - | приворожи́м |
| вы | - | приворожи́те |
| они́ | - | приворожа́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | приворожи́ |
| вы | приворожи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | приворожи́л |
| weiblich | приворожи́ла |
| sächlich | приворожи́ло |
| plural | приворожи́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | приворожи́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | приворо́женный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | приворожи́в | beim machen (Vergangenheit) |
























