поржа́ть
- 1.
sich kaputtlachen; loslachen
Мы весь вечер поржали над этой историей. - We laughed our heads off at that story all evening. - 2.
sich lustig machen über
Он любит поржать над чужими ошибками. - He likes to laugh at other people’s mistakes.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | поржу́ |
| ты | - | поржёшь |
| он/она́/оно́ | - | поржёт |
| мы | - | поржём |
| вы | - | поржёте |
| они́ | - | поржу́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | поржи́ |
| вы | поржи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | поржа́л |
| weiblich | поржа́ла |
| sächlich | поржа́ло |
| plural | поржа́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | поржа́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | поржа́в | beim machen (Vergangenheit) |
























